Spóźniona historia początków

Słonko dziś pięknie świeci, a ja otrzymałam od Ciasteczka zdjęcia jej pudełka, które nota bene było moim pierwszym. W takim razie wypadałoby pokazać jak wyglądały moje pierwsze kroczki w decoupage. Ach te emocje pierwszych razów...
Jak już wspominałam, wpadłam na poroniony pomysł podarowania Siostrze pudełka na herbatę na święta. Zaiste genialny pomysł biorąc pod uwagę, że ostatni handmade prezent zrobiłam w okolicach podstawówki i był to bodajże bardzo krzywy, niebieski wąż w żółte cętki z masy solnej. Potem jakoś ręcznie robione prezenty poszły w niepamięć. Może dlatego, że nigdy nie postrzegałam się jako szczególnie uzdolnioną manualnie. Do dziś nie wyszłam poza patyczkowe ludziki i nie odziedziczyłam po Mamie smykałki do fotografii, jak przykładowo Siostra. Mieszkam z dziko uzdolnioną panią grafik i czuję się trochę jak taki ułomek w towarzystwie takiego stada artystycznych ludzi. Co mi bozia dała, to jakiś tam zmysł do układania słów. Ale żeby coś namacalnie twórczego zrobić? A gdzie tam! Zatem decoupage pudełko na prezent było dziwaczną decyzją. Takie wyjście ze strefy bezpieczeństwa, gdzie siedziałam sobie ja i moje pliki tekstowe.

Ambitnie postanowiłam nawet dno pudełka udekorować serwetką. Niezapomniane wrażenia, zważywszy na fakt absolutnie pierwszych kroków w sztuce. Poza tym odkryłam, ze serwetka z kwiatkiem kryje wiele sekretów i dorzuciłam jeszcze dekoracje na wieczku w środku i boku pudełka. No i jak pisałam, wsiąkłam.

Nadrobiłam zaległości pudełkowe, kolejne wpisy będą już o nowszych dokonaniach, które niekoniecznie będą pudełkami. W końcu trzeba iść do przodu i jeszcze tyle do odkrycia przede mną!
Urocze, puchate stworzonko to Cecil, wierny towarzysz Siostry - pożeracz okładek książek i entuzjasta siedzenia w wannie. I przede wszystkim rewelacyjna modelka, jak się okazuje.